„Tsamina mina eh eh…. Waka Waka eh eh…” Հիշեցիք չէ այս երգը: Ընդամենը այս մի քանի բառը լսելով` միանգամից հիշում ենք Ֆուտբոլի աշխարհի 2010-ի առաջնությունը:
Պարզվում է, որ ֆուտբոլի մեծ երկպագու է նաև Շակիրան` ում վստահված էր „Waka Waka” երգի կատարումը: Սակայն շիկահեր գեղեցկուհին մինչև վերջերս ավելի շատ Իսպանիայի արքայական թիմի` Ռեալ Մադրիդի երկրպագուն է եղել, մինչև որ…
Անցյալ տարի պապարացիները նկատել են, թե որքան կլանված է նա դիտում Բարսելոնայի ակումբի խաղերից մեկը և առավել մեծ ոգևորությամբ արձագանքում ակումբի կենտրոնական պաշտպան Ջեռարդ Պիկեի խաղին Read the rest of this entry →
«Արևածաղիկ» մանկապատանեկան ամսաթերթը հայտարարում է մրցույթ 13-17 տարեկան այն դպրոցականների համար, ովքեր սիրում են գրել, հետաքրքրվում են լրագրությամբ և կցանկանային դառնալ ամսաթերթի ստեղծողներից մեկը:
Պատանի լրագրողների խումբն ընտրվելու է մրցութային կարգով, որը կանցկացվի երկու փուլով:
Առաջին փուլին մասնակցելու համար պետք է ներկայացնել հետևյալ թեմաներից որևէ մեկով գրված ստեղծագործություն`
Ջորջ Արաբաթլյանը 2010-ին ավարտեց Երևանի պետական համալսարանի հայ բանասիրության ֆակուլտետը և մեկնեց Քուվեյթ: Այժմ նա աշխատում է հայկական Ազգային վարժարանում որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ, նաև դպրոցի գրադարանավարն է: Ջորջը ծնվել և մեծացել է Սիրիայի Հալեպ քաղաքում, քահանայի ընտանիքում: Փոքր տարիքից մեծ սեր էր տածում, թե երաժշտության, թե հայ գրքի ու գրականության նկատմամբ: Դա ուներ իր պատճառները. պապը, ում անունն-ազգանունն է կրում ինքը, կես դարից ավելի աշխատել է Հալեպի ազգային տպարանում, շատ էր այցելում Հայրենիք և բազմաթիվ գրքեր էր ձեռք բերել: Գրքի հանդեպ սերը կրկնապատիկ ուժով փոխանցվել էր հորը, ապա նաև իրեն` Ջորջին Read the rest of this entry →
Ամանորն այն միակ տոնն է, որն ակամայից բոլորին լավատեսությամբ է վարակում և, անկախ տարիքից, մարդիկ հրաշքի են սպասում, երազանքներ պահում: «Հույսի կամուրջ» ՀԿ մեդիաակումբի անդամներըս երազանքներ ունեն, որոնց մասին միայն Ձմեռ պապը չէ, որ կիմանա: Գիտեք, երազանքներն ու ցանկությունները որոշակի պատկերացում են տալիս մարդկանց մասին: Դե ինչ, «Արևածաղիկի» հավատարի’մ ընթերցող, պատանի լրագրողներին ճանաչելու լավ հնարավորություն ունես Read the rest of this entry →
Ներքին մի ուրախություն կա Ամանորի տոնակատարության մեջ, ասես սպասում ես, թե ահա հրաշք է կատարվելու:
Ես բացահայտեցի, որ Ամանորին հրաշքներն էլ են պատահում, բայց նրանց հետ, ովքեր հավատում են այդ հրաշքների գոյությանը:
Անկեղծորեն հավատում եմ Ամանորի հետ կապված բոլոր հրաշքներին: Եվ ոչ թե այդ հրաշքի իրական դառնալը շատ է պետք, այլ սպասումն ինքն արդեն զարդարում է իմ տոնը:
Յուրաքանչյուր մարդու համար գոյություն ունի Ամանորի իր հրաշքը: Ինձ համար Ամանորի հրաշք են՝ տնոածառը, նվերենրը, Ձմեռ պապը:
Շուտով կգա Նոր տարին: Այն մարդկանց ամենասպասված և սիրելի տոներից մեկն է: Մարդիկ տոնածառը կզարդարեն տարբեր տեսակի խաղալիքներով:
Շուտով Ձմեռ պապը կայցելի երեխաներին և շատ նվերներ կբերի նրանց. խաղալիք ավտոմեքենաներ, տիկնիկներ, տարբեր տեսակի նվերներ և այլն: Read the rest of this entry →
Վաղ մանկության տարիներից ինձ է ուղեկցում Ձեր կերպարը՝ երկար ճերմակ մորուքով, շատ բարի աչքերով:
Ամեն տար՝ Ամանորին, մենք նամակներ ենք գրում Ձեզ ու նվերներ խնդրում: Սիրելի Ձմեռ պապ՝ ես արդեն մեծ եմ նվերներ խնդրելու համար: Չնայած, որ տարիքում էլ լինեմ, ինձ հետ կլինի Ձեր բարի և լուսավոր կերպարը:
Ուզում եմ Ամանորի հրաշքը լինի բոլորի սրտերում: Եթե աշխարհում շատ լինի բարությունը՝ անարդարություններ քիչ կլինեն»:
Ձմեռ էր: Դեկտեմբեր ամսվա վերջին օրերն էին: Ես զարդարում էի եղևնին: Մենք անհամբեր սպասում էինք, թե երբ մեզ կայցելի Ձմեռ պապը: Անցավ ևս մի քանի օր և վրա հասավ դեկտեմբերի 31-ը: Մենք եռուզեռի մեջ էինք:
Պատրաստում էինք սեղանը, դասավորում Ամանորի բարիքները: Մոտենում էր գիշերվա 12-ը: Մենք հավաքվել էինք սեղանի շուրջ ու սպասում էինք ավանդական զանգերին: Read the rest of this entry →
Դեկտեմբերի երեքին Անի Քոչարի և Արման Մուշեղյանի ընտանիքն ամբողջացավ առաջնեկի` Դավիթի ծննդով: Հիշեցնենք, որ Անին «Արևածաղիկի» ավագ սերնդի լրագրողներից է, «Ես,Yes» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը և արդեն «Անի Քոչար» փրոդաքշնի գլխավոր տնօրենը, ով իր ամուսնու` «Աշխարհն առանց արգելքների» հասարակական կազմակերպության նախագահ Արման Մուշեղյանի հետ ծանոթացել էր մեր ամսաթերթի 10-ամյակին նվիրված միջոցառմանը: Արմանի մասին ևս առիթ ունեցել են պատմելու, սակայն նրանց որդու` Դավիթի ծնունդից հետո որոշեցինք կրկին զրուցել նրանց հետ:
- Անի, ինչպե՞սէԴավիթը, ինչպե՞սեքզգումձեզ:
- Փառք Աստծո, շատ լավ ենք: Դժվար է երկուսիս համար էլ. ես շատ եմ հոգնում, քիչ եմ քնում, բայց մյուս կողմից երջանիկ շրջան է:
«Արևածաղիկ» ամսաթերթին կից գործող մեդիաակումբի պատանի լրագրողներն ավարտեցին լուսանկարչության, ռեժիսորական և օպերատորական վարպետության դասընթացները և ստացան իրենց ավարտական վկայականները:
Մեդիաակումբի նպատակն է մեդիայի տարբեր միջոցներով նպաստել երեխաների մասնակցությանը իրենց վերաբերող հարցերին, ինչպես նաև բարձրացնել նրանց պատասխանատվության զգացումը մարդու, մասնավորապես, երեխաների իրավունքների հանդեպ:
Պատանիները տեսական դասերին զուգահեռ պարբերաբար մասնակցել են նաև ֆոտո- և վիդեոարշավների, ֆիլմերի դիտում-քննարկումների, ուսուցողական և գործնական այլ միջոցառումների: Հուլիսի վերջին Վրաստանի և Չեչնիայի երիտասարդների հետ Ուռեկի հանգստյան գոտում մեդիաակումբի անդամները մասնակցեցին «Իմ մասին» մեդիաճամբարին: Իսկ 2011-ի հոկտեմբերին կայացավ Read the rest of this entry →
Վերջերս կայացավ «Ֆուտբոլը` հանուն հավասար հնարավորությունների» լրատվամիջոցների ֆուտզալի 5-րդ հոբելյանական մրցաշար, որը կազմակերպել էին «Հույսի կամուրջ» և «Առաքելություն Արևելք» կազմակերպությունները ՀՀ ֆուտբոլի ֆեդերացիայի աջակցությամբ: Նախաձեռնության նպատակը հաշմանդամություն ունեցող մարդկանց համար հավասար հնարավորությունների գաղափարը քարոզելն է: 2011 թվականի չեմպիոնի տիտղոսը նվաճեց «Epress.am» թիմը, իսկ լավագույն ֆուտբոլիստի կոչմանն արժանացավ թիմի ավագ Դավիթ Արյանը, ում հետ էլ մենք զրուցում ենք:
- Ձեր թիմն արդեն 3-րդ անգամ է մրցաշարի չեմպիոն դառնում: Գերազանց արդյունքների հասնելուց բացի, դուք նաև գեղեցիկ խաղ եք ցուցադրում: Ո՞րն է գրավականը:
- Մեր թիմի կորիզը` ես, Արամ Արոյանը և Յուրա Մանվելյանը ավարտել ենք Սլավոնական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը և 2003 թվականից իրար հետ ֆուտբոլ ենք խաղում Read the rest of this entry →
Աշոտ Ստեփանյանը, ում ընկերները «Տոշ» մականունով են դիմում, երաժիշտ է: Չնայած դեռ 15 տարեկան է, բայց հասցրել է հաջողությունների հասնել երաժշտության ասպարեզում: Մոտ մեկ տարի հանդես է եկել Е.V.A. խմբում, հիմա էլ իր ընկերոջ ` Հովհաննեսի հետ «Second Moon« ռոք խմբում է ստեղծագործում.նորաստեղծ խմբի բաս կիթառահարն է:
-Ե՞րբ սկսեցիք ռոքով հետաքրքրվել:
-Յոթ տարի դաշնամուրի դասերի եմ հաճախում, իսկ մոտ երեք տարի առաջ սկսեցի լուրջ զբաղվել ռոքով: Սկզբում, բնականաբար, ուղղակի լսում էի, իսկ հետո որոշեցի նվագել: Այնպես ստացվեց, որ սկսեցի բաս նվագել ու բախտս բերեց` դարձա Е.V.A. խմբի անդամ ու հետագայում արդեն շատ մեծ փորձառություն ձեռքբերեցի խմբի հետ համագործակցությունից: E.V.A. խմբի կազմում մնացի մոտ մեկ տարի: Այդ ընթացքում շատ ու շատ համերգների մասնակցեցի, բավականին լուրջ երաժիշտների հետ մի բեմում նվագեցի ու կարող եմ ասել, որ այդ ամենը շատ ոգևորեց ինձ: Խմբի հետ երգու անգամ նաև մասնակցեցի Ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխությանն ու նմանատիպ այլ միջոցառումների, չնայած նրան, որ ես ինձ «բալիկ» էի զգում այդ միջավայրում: Պրոֆեսիոնալ մասնագետների հետ շփումը ինձ շատ օգնեց ու համոզված եմ` էլի կօգնի:
-Հիմա ինչո՞վ եք զբաղվում:
-Հիմա նվագում եմ «Second Moon» խմբում: Չնայած նրան, որ խմբում երկուսով ենք՝ ես ու Հովհաննեսը: Ես մեզ խումբ եմ անվանում: «Second Moon» նախագիծը շատերին հետաքրքրեց, քանի որ շատ դրական արձագանքներ ենք լսել: Հիմա էլ շարունակում ենք նվագել, ունենք հետաքրքիր մտքեր, համագործակցություններ ու հետագայում շատ հաճելի անակնկալներ ունենք մեր ունկնդիրների համար:
-Ի՞նչ եք կարծում, կա արդյոք հայկական ռոք:
- Հայաստանում եղել են ու կան տաղանդավոր երաժիշտներ, բայց սոցիալական ու մնացած բոլոր խնդիրները թույլ չեն տալիս այդ պոտենցյալը զարգացնել: Կարծում եմ` այս ամենը ժամանակի խնդիր է: Հայկական ռոքը դեռ պետք է զարգանա:
-Լիովին հասցրել եք բացահայտել, թե ի՞նչ է ռոքը Ձեզ համար:
-Ռոքը էմոցիա է, զգացմունք ու մտածելակերպ: Իհարկե այն ռոքը, որով ես զբաղվում եմ` (progressive metal rock )մի փոքր հեռու է ավանդական «ռոք» ասվածից, քանի որ գերակշռում են պրոգրեսիվ տարրերը ու խառը չափերը: Ռոքը բնականաբար ունի բազմաթիվ ուղղություններ, որոնցից են՝ art rock-ը, progressive rock-ը, heavy rock-ը, acoustic rock-ը և յուրաքանչյուր ուղղություն իր մեջ մի աշխարհ է պարունակում ու ակնհայտորեն տարբերվում է մյուսներից:
-Բացի ռոքից էլ ի՞նչ ոճի երաժշտություն եք լսում ազատ ժամանակ:
- Հիմնականում ջազ ու դասական երաժշտություն: Մի խոսքով լսում եմ երաժշտություն, որը կարող է հուզել ու ինձ հարազատ թվալ : Երաժշտությունը բացի հնչյուններից նաև խոսք է ու ասելիք:
-Ի՞նչ էիք պատասխանում մի քանի տարի առաջ` ինչ ես դառնալու հարցին:
- Հինգ տարի առաջ ես երազում էի դառնալ դիզայներ: Զբաղվում էի նկարչությամբ ու կասկած չունեի, որ հնարավոր է այլ ուղղությամբ շարունակեմ: Իսկ հիմա անկեղծ ասած չեմ կողմնորոշվում մասնագիտության ընտրության հարցում: Ամեն դեպքում` տատանվում եմ երաժշտության ու թվային մեդիայի միջև:
-Թվային մեդիայի ոլորտում փորձեր արել եք: - 12 տարեկանում ընկերներով մեկ ժամանոց լիամետրաժ ֆիլմ նկարեցինք: Ձեռքի տակ ունեցած տեխնիկան ու հնարավորություններն իհարկե շատ չէին, սակայն արդյունքը առաջին հերթին հենց մեզ շատ զարմացրեց:
Հիմա «Թումո ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոնի» ակտիվ անդամ եմ: «Թումո»-յում էլ հետագայում կխորանամ կինոինդուստրիայի և այլ ոլորտների մեջ: Կարծում եմ` «Թումոն» շատ վճռորոշ դեր կունենա կյանքումս:
-Մոտ ժամանակներս ի՞նչ եք պատրաստվում անել:
-Ցանկանում եմ մի քանի մարդկանց ապացուցել, որ շա~տ եմ սիրում: Բացի այդ նոր տեսահոլովակ եմ ուզում նկարահանել խմբի համար:
Մուշեղ Հովսեփյան
«Second Moon» խմբի նորություններին կարող եք հետևել ֆեյսբուքի էջում:
«Fly» (թռիչք). այսպես է կոչվում Դորիանս ռոք խմբի առաջին ու երկար սպասված ձայնասկավառակը: Այսօր տեղի ունեցավ ձայնասկավառակի շնորհանդեսը, ընդ որում` երկու փուլով. նախ լրագրողներին ներկայացվեցին ձայնասկավառակի մասին պատմող աշխատանքները, ապա արդեն տեղի ունեցավ խմբի մենահամերգը:
Ինչպես նշեցին սիրված խմբի անդամները, սկավառակի ձայնագրման աշխատանքները կատարվել են Երևանում՝ «Շարմ» ընկերության ստուդիայում, միքսվել՝ Բրյուսելում, մասթերինգն արվել է Փարիզում՝ «Երևան» փրոդաքշնի աջակցությամբ։ Read the rest of this entry →
Եթե որոշել եք Ամանորը դիմավորել կենդանի տոնածառով, սակայն չեք ուզում ծառահատումների մասնակից դառնալ, Երևանի կենդանաբանական այգին այլընտրանքային` բնապահպանական տարբերակ է առաջարկում:
Ամեն տարի` ամանորյա տոներին ընդառաջ, Հայաստանի անտառներից, ծառահատումների արդյունքում, հազարավոր եղևնիներ են անհետանում: Իսկ տոներից հետո Ամանորի կենդանի խորհրդանիշները հայտնվում են աղբանոցում: Եթե դուք կարևորում եք Ամանորին տանը բնական տոնածառի առկայությունը, ծաղկամանով եղևնիների վարձակալությունը կարող է հարցի լուծման հրաշալի միջոց դառնալ:
Ցանկացողները հնարավորություն կունենան դեկտեմբերի 15-ից գալ Երևանի կենդանաբանական այգի և անձամբ ընտրել իրենց ծառը: Կազմակերպիչներն ավելի ուշ` պատվիրատուին հարմար ժամկետներում, ծառը կառաքեն նշված հասցեով Read the rest of this entry →
Դպրոց բոլորի համար. երբ երեխաները սովորում են միասին,
նրանք սովորում են ապրել միասին
- Երբեք չեմ ցանկացել, որ Մերին հասարակությունից կտրված զգա իրեն, մեկուսանա, այդ պատճառով էլ նա չի գնացել հատուկ դպրոց, փոխարենը հաճախել է հանրակարթական դպրոց, – պատմում է Մերիի մայրը` Արմինեն:
Մերի Ղազարյանը 16 տարեկան է, այս տարի ավարտել է 180 ներառական դպրոցը:
Նրա համար ուսուցման գործընթացը դժվար է եղել, որովհետև նրա լսողությունը թույլ է զարգացած: Սակայն դա նրան չի խանգարել ներառվել հասարակություն և իր հասակակիցների շրջապատ:
Հաղթահարելով ուսումնառության սկզբում եղած դժվարությունները` Մերին ավելի ու ավելի ինքնուրույն, հետաքրքրասեր ու աշխատասեր է դարձել: Նա շատ է սիրում նկարել, լուսանկարել, իրենց այգու ծաղիկները խնամել Read the rest of this entry →
Դպրոց բոլորի համար. երբ երեխաները սովորում են միասին,
նրանք սովորում են ապրել միասին
Մանե Մարգարյանը 13 տարեկան է, սովորում է Գայի անվան թիվ 129 դպրոցի 9-րդ դասարանում: Նա դեռ մանկուց հենաշարժողական համակարգի խնդիր ունի:
Դպրոցի հատուկ մանկավարժ Արմինե Գևորգյանի խոսքերով նա շատ ակտիվ է և միշը մասնակցում է դպրոցի միջոցառումներին:
Մանեն խելացի և ընկերասեր է, ազատ ժամանակ շատ է սիրում երաժշտություն լսել, ուղղակի պաշտում է Ռուբեն Սասունցու երգերը: Նա շրջապատված է բարի մարդկանցով և հոգատար ծնողներով, ովքեր դժվար պահերին միշտ իր կողքին են և օգնում են ցանկացած հարցում: Մանեն ապրում է իր երազանքներով, և երջանկությունը դառնում է անսահման, երբ դրանք կատարվում են Read the rest of this entry →
- Հույսը մեզ ստիպում է առաջ գնալ, պայքարել այն կյանքի համար, որին մենք արժանի ենք: Ես հույսով լի եմ ոչ միայն ինձ, այլ նաև հաշմանդամություն ունեցող մյուս բոլոր երեխաների համար:
Այս խոսքերը 17-ամյա Միշելա Մայքրոֆթինն են: Միշելան Երեխաների Խաղաղության Միջազգային Մրցանակի այս՝ 2011թ.-ի մրցանակակիրն է: Առաջադրված 5 երեխաներից ժյուրին նրան է ընտրել որպես հաղթող: Մրցանակը նրան հանձնեց Խաղաղության Նոբելյան մրցանակակիր Մեյրիդ Միգուելը Read the rest of this entry →
Դպրոց բոլորի համար. երբ երեխաները սովորում են միասին,
նրանք սովորում են ապրել միասին
Մեր մորաքրոջ տղան լսողոթյան խնդիր ունի: Սկզբում շատ էինք դժվարանում նրա հետ շփվելու ժամանակ: Բայց հիմա ամեն ինչ շատ ավելի հեշտ է. Նա արդեն դպրոց է գնում, սովորում է Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրում:
Արամը մեր եղբայրն է և ամենալավ ընկերը: Ճիշտ է, խաղալուց նա և Լիլիթը շատ են կռվում, բայց միևնույնն է, սիրում են իրար: Արամը երբեք չի թողնում, որ Լիլիթին նեղացնեն, իսկ Լիլիթն էլ արդեն սովորել է Արամի հետ խոսել պարզ` մի փոքր բարձր և հստակ, որպեսզի նա հասկանա և պատասխանի:
Հետգրություն
Հայաստանում ապրում է հաշմանդամություն ունեցող 8045 երեխա: Նրանցից շատերը դուրս են մնում կրթական համակարգից, որովհետև դպրոցներում չկան բոլորի համար սովորելու հավասար պայմաններ:
Դպրոց բոլորի համար. երբ երեխաները սովորում են միասին,
նրանք սովորում են ապրել միասին
Էդմոնդ Հովհաննիսյանը տասը տարեկան է, ապրում է Աբովյան քաղաքում և սովորում Երևանի Ջոն Կիրակոսյանի անվան թիվ 20 ներառական դպրոցի 5-րդ դասարանում: Ամեն օր երկար ճանպարհը հաղթահարում են, որովհետև Աբովյանում չկա ներառական դպրոց, որտեղ Էդմոնդի հետ կզբաղվեն նաև հատուկ մանկավարժները: Սակայն բոլոր խնդիրները մոռացվում են, երբ Էդմոնդը մտնում է դասարան: Տնօրենի, ուսուցիչների ու դասընկերների ջերմ վերաբերմունքն ամեն օր նրան դպրոց են կանչում: Նա լսողության խնդիր ունի:
Էդմոնդը դասընկերներից բացի շփվում է իրենից բարձր դասարանի աշակերտների հետ:
Անհոգ, երջանիկ մանկություն, արժանապատիվ ու առանց բռնությունների կյանք էին կոչ անում երեխաները բռնության դեմ պայքարի միջազգային օրվա առթիվ «Կյանքն առանց բռնության» ցուցանդեսին ներկայացրած նկարների միջոցով: Ցուցահանդեսը նախաձեռնել էր Վորլդ Վիժն Հայաստանը ԵՄ կողմից ֆինանսավորվող «Հայաստանում երեխաների նկատմամբ բռնության նվազեցում» ծրագրի շրջանակում: Ցուցահանդեսը նպատակ ունի հասարակությանը ներկայացնել երեխաների նկատմամբ կիրառվող բռնության դեմ պայքարի կարևորությունն ու անհրաժեշտությունը:
This slideshow requires JavaScript.
Անահիտ Գրիգորյան, «Վորլդ Վիժն Հայաստան»
- Նկարների մի մասում երեխաները պատկերել են, թե ինչպիսին է կյանքն առանց բռնության, իսկ մյուս մասում բռնության տեսակներն են պատկերված: Սրանք երեխաների ընկալումներն են, նրանց ձայնն ուղղված մեզ՝ մեծահասակներիս, երեխաների իրավունքների պաշտպանության ոլորտում աշխատող անձանց:
Ցուցահանդեսը կազմակերպելու նպատակով երեխաների խնամքի և պաշտպպանության 4 գիշերօթիկ հաստատություններում և երևանյան ու մարզային հանրակրթական 37 դպրոցներում նկարների մրցույթ էր հայտարարվել Read the rest of this entry →
Դպրոց բոլորի համար. երբ երեխաները սովորում են միասին,
նրանք սովորում են ապրել միասին
10-ամյա Ինեսսա Ղազարյանը սովորում է Երևանի թիվ 100 ներառական դպրոցի 3-րդ դասարանում: Դասերից հետո պարապում է հատուկ մանկավարժների` հոգեբանի և լոգոպետի հետ: Ինեսսան դժվարությունները հիմնականում կապված են խոսքի հետ: Կարևոր է այն հանգամանքը, որ առաջին իսկ օրվանից թե’ ուսուցիչները և թե’ երեխաները շատ լավ ընդունեցին աղջկան և փոքրիկը բարդույթներ չունեցավ:
- Սեպտեմբերի 1-ին դպրոցում միջոցառում էր կազմակերպվել և Ինեսսան ևս մասնակցում էր դրան,-պատմում է աղջկա մայրիկը` Միլենա Ավագյանը, -շատ հուզվեցի երբ Read the rest of this entry →
Դե, որ ցուցահանդեսը վերնագրված է «Իմ մասին»… ուրեմն հենց ինձնից էլ սկսենք:
Ես Աննան եմ, ցուցահանդեսին ներկայացրել եմ իմ բնակավայրը` Ավանը: Նկարներս անվանեցի «Հին ու նոր Ավանը», քանի որ ներկայացրել էի հին չվերանորոգված և նոր բարեկարգված համայնքը:
Բացի իմ սիրելի Ավանի պատմությունից, կային և ուրիշ թեմատիկ ֆոտոպատմություններ ու առանձին լուսանկարներ: Օրինակ` Ագնեսի նկարը կոչվում էր «Պատմության հետքը»…
Ինձ ամենաշատը դուր եկավ Արթուր Հովհաննեսի ֆոտոպատմությունը… Չեմ ասի, թե ինչու… Եթե ձեզ հետաքրքրեց, լսեք ինքներդ…
Իսկ Անիինը` մեր մեդիա-ակումբի մասին էր: Հա, մոռացա ձեզ մեր մեդիա- ակումբի մասին պատմել: Այն արդեն 8 ամիս է, ինչ գործում է: Մենք ունենք հիանալի ուսուցիչ`Վահեն, որը համբերատար է և ըմբռնումով է մոտենում մեր ծույլ ու չարաճճի խմբի անդամներին… ու սովորեցնում է, ինչ է լուսանկարչությունը, ինչպես է պետք լուսանկարել: Համ էլ մեզ շա’տ է սիրում:
Բայց վերադառնանք ցուցահանդեսին: Ասեմ, որ մեր ֆոտոները ցուցադրվեցին Հովհ. Թումանյանի անվան թանգարանում: Ցուցահանդեսը կազմակերպել էին Զառան (Զարուհի Բաթոյանը) ու Վահեն (Վահե Բուդումյանը): Դե, սկզբում Զառան ներկայացրեց ցուցահանդեսի գաղափաը, ապա մի փոքր էլ մեզ և առաջարկեց շրջել ու նայել նկարները:Մենք հրավիրվածներին պատմում էինք մեր աշխատանքների մասին, բացատրում էինք դրանց իմաստն ու էությունը, հետո էլ լսում կարծիքներ: Դուք էլ կարող դրանք լսել… այստեղ:
Վերջում լավ հոգնեցինք ու… գնացինք տուն: Բայց դա չի նշանակում, որ մեր աշխատանքն ավարտվեց: Չէ, մենք էլի կլուսնակարենք, ֆոտոներով հետաքրքիր պատմություններ կպատմենք, միգուցե նույնիսկ ավելի հետաքրքիր ու տպավորիչ:
Գույներ, բարություն, գեղեցկություն և դրական էներգիա… Սա էին ասում մարդիկ իրենց տպավորություններն արտահայտելիս ՄԱԿ-ի գրասենյակում բացված այսօրվա ցուցահանդեսի ժամանակ: Գլխավոր «հերոսը» հայտնի լուսանկարիչ Զավեն Խաչիկյանն էր, ում լուսանկարները պատկերում են հայ բնավորությունն ու բնապատկերները:
- Այս ցուցահանդեսը ՄԱԿ-ի հայաստանյան գրասենյակի հետ իմ ավանդական համագործակցության շարունակությունն է: Շնորհիվ ՄԱԿ-ի գրասենյակի հնարավոր եղավ ևս մեկ անգամ ցուցադրել իմ աշխատանքները, որոնք վառ և խարիզմատիկ հայերի և հայկական բնապատկերների հայելիներն են՝ արված Հայաստանի անկախության 20 տարիների ընթացքում,- իր խոսքում նշեց Զավեն Խաչիկյանը:
Ցուցահանդեսը նվիրված էր ՄԱԿ-ի օրվան և կրում էր «Միավորված գույներ խորագիրը»: Ցուցահանդեսի կազմակերպումը նպատակ ունի Read the rest of this entry →
Երևանի կենդանաբանական այգու 70-ամյակին նվիրված միջոցառումների շրջանակում «Արևորդի» փառատոնը հոկտեմբերի 17-ից 21-ը Երևանի պատմության թանգարանում կազմակերպել էր լուսանկարների ցուցահանդես:
Ցուցահանդեսին ներկայացվող լուսանկարները պայմանականորեն բաժանված են 2 մասի` հին և նոր: Հին լուսանկարների բաժնում ներկայացված էին այգու արխիվում պահպանված և այցելուների կողմից տրամադրված լուսանկարների մի մասը:
Ցուցահանդեսի շրջանակում արխիվային լուսանկարների ցուցադրությունը Երևանի կենդանաբանական այգու արխիվն ամբողջացնելուն ուղղված քայլերի յուրօրինակ դրսևորում էր: Երևանի կենդանաբանական այգին ամբողջական և մշակված արխիվ չունի: Առաջիկայում Ազգային արխիվում պահվող բոլոր այն թաստաթղթերը, գծագրերն ու մյուս նյութերը, որոնք վերաբերվում են այգուն, տեղ կգտնեն նաև Կենդանաբանական այգու արխիվում:
Հոկտեմբերի 26-ին ժամը 15:00, Հովհաննես Թումանյանի թանգարանում կկայանա «Հույսի կամուրջ» հասարակական կազմակերպության պատանեկան մեդիաակումբի լուսանկարների ցուցահանդեսը:
«Իմ մասին». այսպես է կոչվում ակումբը, որտեղ 2011 թվականի մարտից պատանիները լուսանկարչության, ռեժիսորական և օպերատորական վարպետության դասընթացների են մասնակցում: Սա ակումբի անդամների առաջին ցուցահանդեսն է, որը թանգարանից հետո կհյուրընկալվի նաև Երևանի ներառական դպրոցներում:
Ցուցահանդեսը կազմակերպվում է «Կովկասյան տարածաշրջանի երեխաների համագործակցություն խոցելի խմբերի երեխաներին կրթական և համայնքային կյանքում ավելի արդյունավետ ներառելու համար» ծրագրի շրջանակում, որն իրականացվում է Բաց հասարակության ինստիտուտի օժանդակության հիմնադրամի աջակցությամբ: Այն միաժամանակ իրականացվում է Հայաստանում, Վրաստանում, Ադրբեջանում և Չեչնիայում:
Ծրագրի նպատակն է աջակցել կովկասյան երկրների երեխաների միջև համագործակցությանը, նրանց հնարավորություն տալով իրենց վերաբերող հարցերի շուրջ արտահայտելու կարծիքներ` օգտագործելով տարբեր մեդիա և տեղեկատվական միջոցներ:
- Կարեկցանքը չափազանց կարևոր բան է, շատ դրական զգացողություն, որ կարող է շրջադարձ անել մեր վարքագծում և մտածողության մեջ:
«Արևորդի» միջազգային բնապահպանական փառատոնի բացման ֆիլմի ռեժիսոր Պատրիկ Ռուսելիի խոսքերն են:
48 րոպե տևողությամբ «Green» ֆիլմը լավագույն ֆիլմերից մեկն է, որն արդեն համբավ ունի բնապահպանական ֆիլմերի աշխարհում: «Green»-ը եռապատում շարքի մեկ հատվածն է միայն: Մյուս հատվածները պատմում են Բրազիլիայի և Կոնգոյի բնապահպանական խնդիրների մասին: Ֆիլմը պատմում է ինդոնեզական արևադարձային անտառների մասսայական հատումների պատճառով միայնակ ու անպաշտպան մնացած մեռնող էգ օրանգուտանգի մասին, սակայն իրականում անդրադառնում է բնությունը պահպանելու հարցում մարդու դերին: Read the rest of this entry →
Երևանի գլխավոր փողոցներում այսօր երեկոյան կարելի էր տեսնել քայլող ձկների, թիթեռների, վիշապների, մկների և այլն: Հիմա կասեք` հեքիաթ եմ պատմում, բայց իրականությունն եմ փաստում:
Երևանյան երեկոն յուրօրինակ էր, քանի որ մեկնարկեց «Արևորդի» միջազգային բնապահպանական երրորդ փառատոնը, իսկ մեկնարկում էր այն արդեն ավանդույթ դարձած ինքնատիպ բնապահպանական շքերթով: Շուրջ 500-ից ավելի երեխաներ Երևանի կրթօջախներից կենդանիներ պատկերող գունագեղ զգեստներով երթի էին դուրս եկել բնությունը և շրջապատը պահպանելու իրենց կոչերով և Գերմանիայի Բրեմեն քաղաքից «Արևորդուն» հյուր եկած «Կոնֆուսաո» խմբի երաժիշտների գկխավորությամբ Read the rest of this entry →
„Tsamina mina eh eh…. Waka Waka eh eh…” Հիշեցիք չէ այս երգը: Ընդամենը այս մի քանի բառը լսելով` միանգամից հիշում ենք Ֆուտբոլի աշխարհի 2010-ի առաջնությունը:
«Արևածաղիկ» մանկապատանեկան ամսաթերթը հայտարարում է մրցույթ 13-17 տարեկան այն դպրոցականների համար, ովքեր սիրում են գրել, հետաքրքրվում են լրագրությամբ և կցանկանային դառնալ ամսաթերթի ստեղծողներից մեկը:
10-ամյա Ինեսսա Ղազարյանը սովորում է Երևանի թիվ 100 ներառական դպրոցի 3-րդ դասարանում: Դասերից հետո պարապում է հատուկ մանկավարժների` հոգեբանի և լոգոպետի հետ: Ինեսսան դժվարությունները հիմնականում կապված են խոսքի հետ: Կարևոր է այն հանգամանքը, որ առաջին իսկ օրվանից թե’ ուսուցիչները և թե’ երեխաները շատ լավ ընդունեցին աղջկան և փոքրիկը բարդույթներ չունեցավ:
