Կայացավ արձակագիր, էսսեիստ Արամ Պաչյանի «Ցտեսություն, Ծիտ» վեպի շնորհանդեսը: Գիրքը լույս է ընծայել «Անտարես» գրահրատարակչությունը Հայաստանում առաջին գրական գործակալության հետ համագործակցությամբ:
Թեև հեղինակը խորհուրդ է տալիս վեպը կարդալ 16-ից բարձր տարիքի անձանց,
մենք չէինք կարող այս առիթը բաց թողնել և չգրել իրադարձության մասին, քանի որ մեր պատանի ընթերցողն արդեն հասցրել է կարդալ Արամ Պաչյանի պատմվածքներից և նրան ճանաչում է հարցազրույցներից: Read the rest of this entry





Բոլոր տոներից կամ կարևոր իրադարձություններից առաջ կանգնում ենք նվեր ընտրելու հաճելի, մի քիչ էլ դժվար խնդրի առաջ: Նվեր ընտրելը պատասխանատվություն է, քանի որ իր մեջ ներառում է նաև քո վերաբերմունքը հասցեատիրոջ նկատմամբ: Կարևոր է, որ այն պարզապես նվեր չլինի հենց այնպես տալու համար, այլ հատուկ ընտրված լինի տվյալ մարդու համար:










Երբ փոքր էի, մայրս ասում էր, որ եթե Նոր տարվա գիշերը դուրս գամ և երկնքին պատմեմ իմ երազանքները, դրանք կիրականանան: Միշտ այդպես եմ արել: Ու մինչև հիմա էլ ժամը տասներկուսին նախորդող րոպեներին ես երկնքի հետ եմ:











