Պարզվում է, որ ֆուտբոլի մեծ երկպագու է նաև Շակիրան` ում վստահված էր „Waka Waka” երգի կատարումը: Սակայն շիկահեր գեղեցկուհին մինչև վերջերս ավելի շատ Իսպանիայի արքայական թիմի` Ռեալ Մադրիդի երկրպագուն է եղել, մինչև որ…

 Անցյալ տարի պապարացիները նկատել են, թե որքան կլանված է նա դիտում Բարսելոնայի ակումբի խաղերից մեկը և առավել մեծ ոգևորությամբ արձագանքում ակումբի կենտրոնական պաշտպան Ջեռարդ Պիկեի խաղին:

Երգչուհին ու ֆուտբոլիստը ծանոթացել են Հարավային Աֆրիկյանում, ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ժամանակ, երբ երգչուհին պետք է նկարահաներ  առաջնության հիմնի` «Waka, waka» երգի տեսահոլովակը: Այդ ժամանակ Շակիրան լրատվամիջոցներին տված իր հարցազրույցներից մեկում նշել է.

- Ինձ շատ է դուր գալիս Դավիթ Վիլյայի խաղը: Սակայն ես ավելի հավանեցի իսպանական մյուս խաղացողի` պաշտպան Ժերար Պիկեի խաղը: Բացի այդ, նա շա~տ գեղեցիկ է:

Որոշ ժամանակ տարբեր լրատվամիջոցներ լուրեր էին տարածել, թե 34-ամյա կոլումբիացի երգչուհուի և Բարսելոնայի կենտրոնական պաշտպան և Իսպանիայի ազգային հավաքականի ֆուտբոլիստ, 24-ամյա Ջեռարդ Պիկեի միջև սիրավեպ է սկսվել: Սակայն իր բոլոր հարցազրույցների ժամանակ Շակիրան ժխտում էր այդ լուրը` ասելով, որ ինքը շատ կլանված է իր աշխատանքով, իսկ Պիկեն` սպորտային գործունեությամբ:

Սակայն համառ պապարացիները նրանց միասին լուսանկարել են Բարսելոնայում, ուրախ ու երջանիկ շրջելիս, ինչից հետո այլևս անիմաստ էր որևէ բան թաքցնելը:

Ասում են` երկու սատղերի` պապարացիների կողմից հետապնդվելը շատ խիստ բարկացրել է անգամ Պիկեյի մարզչին` Գվարդիոլային, ով իր խաղացողին խնդրել է հաստատել Շակիրայի հետ իր հարաբերությունները` վերջնականապես հանգիստ կյանք վերահաստատելու համար:

2011-ի հունվարին երգչուհին հայտարարեց արգենտինացի իրավաբան Անտոնիո դե լա Ռուայի հետ իր 11 տարվա ամուսնության ավարտի մասին:

Որոշ ժամանակ անց երգչուհին հաստատեց Պիկեի հետ իր հարաբերությունները`  Twitter-ի իր էջում տեղադրելով համատեղ մի լուսանկար, որտեղ որպես մեկնաբանություն գրել էր. «Ձեզ եմ ներկայացնում իմ արևի շողը»:

Այդ օրվանից նա Ռեալ Մադրիդի երկրպագուից դարձավ Բարսելոնայի երկրպագու:

Իսկ իր` Բարսելոնայում կայացած համերգներից մեկի ժամանակ երգչուհին ուղղակի ցնցեց հանդիսատեսին, ով ոչ միայն տեսավ կոլումբիական սոխակի, այլև Բարսելոնայի ֆուտբոլային թիմի կեսի ելույթը: Թիմը նախորդ օրը հաղթել էր հանդես գալով չեմպիոնների լիգայում: Շակիրան բեմ հրավիրեց ոչ միայն իր սիրեցյալին, այլև վերջինիս խաղընկերներին և սկսեց սովորեցնել նրանց իր կրակոտ պարը:

24-ամյա ֆուտբոլիստին բացարձակապես չի անհանգստացնում իր և Շակիրայի միջև եղած 10 տարվա տարիքային տարբերությունը: Ֆուտբոլային նախանձելի կարիերայից հետո նա այժմ կարող է դառնալ ընտանիքի երջանիկ հայր:

Երկու հայտնիների ամուսնությունը նախատեվում է 2012-ի ավարտին: Սպասենք, կտեսնենք…

Լիա Սայադյան

]]> http://arevatsaghik.wordpress.com/2012/01/18/%d5%ab%d5%bd%d5%ba%d5%a1%d5%b6%d5%a1-%d5%af%d5%b8%d5%ac%d5%b8%d6%82%d5%b4%d5%a2%d5%ab%d5%a1%d5%af%d5%a1%d5%b6-%d5%bd%d5%a5%d6%80/feed/ 0 arevatsaghik shak pike shakira-pique-21-4-2011_2_0 loved+up+Shakira+seen+smooching+while+lunch+ArdFk6N2jNol-500x333 http://arevatsaghik.wordpress.com/2012/01/09/%d5%b8%d6%82%d5%b7%d5%a1%d5%a4%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6-%d5%b4%d6%80%d6%81%d5%b8%d6%82%d5%b5%d5%a9-%d5%b8%d6%82%d5%a6%d5%b8%d5%9e%d6%82%d5%b4-%d5%a5%d5%bd-%d5%ac%d6%80%d5%a1/ http://arevatsaghik.wordpress.com/2012/01/09/%d5%b8%d6%82%d5%b7%d5%a1%d5%a4%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6-%d5%b4%d6%80%d6%81%d5%b8%d6%82%d5%b5%d5%a9-%d5%b8%d6%82%d5%a6%d5%b8%d5%9e%d6%82%d5%b4-%d5%a5%d5%bd-%d5%ac%d6%80%d5%a1/#comments Mon, 09 Jan 2012 11:42:36 +0000 Արևածաղիկ http://arevatsaghik.wordpress.com/?p=1936 ]]> «Արևածաղիկ» մանկապատանեկան ամսաթերթը հայտարարում է մրցույթ 13-17 տարեկան այն դպրոցականների համար, ովքեր սիրում են գրել, հետաքրքրվում են լրագրությամբ և կցանկանային դառնալ ամսաթերթի ստեղծողներից մեկը:

Պատանի լրագրողների խումբն ընտրվելու է մրցութային կարգով, որը կանցկացվի երկու փուլով:

Առաջին փուլին մասնակցելու համար պետք է ներկայացնել հետևյալ թեմաներից որևէ մեկով գրված ստեղծագործություն`

1. «Անկախ հայրենիքս 20 տարեկան է»,

2. «Այս աստղազարդ երկնքի տակ»,

3. «Նրա աչքերից մեզ է նայում Փոքրիկ իշխանը»:

Անհրաժեշտ է նշել նաև տարիքը, դպրոցը և հեռախոսահամարը:

Աշխատանքները խմբագրություն պետք է ներկայացվեն 2012 թ. հունվարի 23-ից փետրվարի 17-ն ընկած ժամանակահատվածը` ուղարկելով myarevatsaghik@gmail.com էլ.փոստին կամ Կորյունի 19 ա հասցեով:

Երկրորդ փուլը կանցկացվի ամսաթերթի խմբագրությունում` տեղում հանձնարարված թեմաներով:

Ընտրված խմբի համար «Արևածաղկի» խմբագրությունը կկազմակերպի լրագրության անվճար դասընթացներ, որոնք հաջողությամբ ավարտելու դեպքում մասնակիցները կստանան ավարտական վկայական:

Պատանիները կմասնակցեն նաև լուսանկարչության, ռեժիսորական և օպերատորական վարպետության դասընթացներին:

2005թ. մասնակցեց ՀՀ կրթության եւ գիտության նախարարության նախաձեռնած «Հայոց լեզվի եւ գրականության եւ հայագիտական գիտելիքներ» մրցույթին և դարձավ հաղթող: Դա եղավ հիմնական դրդապատճառը, որ նա որոշեց իր մասնագիտական ընթացքը դնել այս ուղու վրա:

2010-ի դեկտեմբերին Քուվեյթում Ջորջը ձեռնադրվեց սարկավագ:

- Առաջին դժվարությունները, որ հանդիպեցիր Հայաստանում:

- Նախ առաջին անգամ պիտի ապրեի ծնողներից և հարազատներից հեռու, մի քաղաքում, որն ինձ համար շատ անծանոթ էր իր բարքերով ու օրենքներով: Շատ երկար ժամանակ պահանջվեց ինձնից օբիեկտիվորեն գնահատելու այն ամենն, ինչ ինձ տրվել է այստեղ:
Ինձ շատ օգնեցին իմ ընկերները, ովքեր նպաստեցին նաև իմ ինքնաճանաչմանը: Սկսեցի ինքս ինձ ավելի լավ ճանաչել ու ավելի ճիշտ գնահատել: Նրանք ինձ սովորեցրին լինել ազատ ու անկաշկանդ: Մի խոսքով, ես իմ շուրջն ունեցա այն մարդկանց, ում մասին անդադար երազել էի, ովքեր ինձ հասկանում էին, նույնիսկ առանց խոսքերի:

- Երկար տարիներ ծառայել ես հայ առաքելական եկեղեցուն: Կարծիք կա, որ սփյուռքահայերի համար դա ավելի հեշտ է, քանի որ համախմբված են եկեղեցու շուրջ: Հայաստանում որքանո՞վ էր քեզ դա հաջողվում:

- Այո, փոքր տարիքից եկեեցում եմ եղել: Կարելի է ասել, որ եկեղեցում եմ մեծացել: Այնտեղ եմ առաջին անգամ երգել, հայերեն կարդացել: Հայաստան գալուց հետո այդ կապը մի քիչ ընդհատվեց. եկեղեցի գնում էի, բայց ոչ որպես ծառայող, այլ՝ որպես հավատացյալ:  Իհարկե ինձ համար դա շատ խորթ էր, բայց ինչ որ չափով կարողանում էի բավարարել հոգուս պահանջները: Ուրախալի էր այն փաստը, որ ընկերներիս էլ կարողացա ավելի մոտեցնել եկեղեցուն. միասին հաճախ էինք Աստվածաշնչյան ընթերցանություններ անում ու մասնակցում կիրակնօրյա պատարագներին:

Իսկ Քուվեյթ գալուց հետո ես կարողացա վերադառնալ իմ նախկին օրերին: Անշուշտ, հիմա ավելի հանգիստ եմ, որովհետեւ անկախ ամեն ինչից, ես գտնվում եմ ուղիղ խորանի վրա ու առաջ եւ ոչինչ չկա ինձ ու խորանը բաժանող. հիմա չկան պարսիկներ կամ օտարերկրացիներ, ում կարելի էր հանիպել Էջմիածնում, ովքեր ամեն գնով խանգարում էին պատարագի արարողությունն իրենց անվերջ զրույցներով ու լուսանկարչական սարքերի ձայներով:

- Ինչպե՞ս ես հիմա ապրում, ինչով ես զբաղվում:

Կյանքն այստեղ շատ հետաքրքիր է, որովհետև առավոտյան վաղ է սկսվում ամեն բան ու վաղ էլ ավարտվում: Արդեն ներառվել եմ համայնքի ներքին կյանքին: Աշխատում եմ նաև համայնքի տարբեր կազմակերպություններում: Այս ամենը խլում է իմ օրվա մեծ մասը: Սակայն ամեն օր անպայման ժամանակ եմ ստեղծում գոնե մի քիչ կիթառ նվագելու և հանգստանալու համար: Անպայման նաև գիրք եմ կարդում:

- Մի փոքր քո ու աշակերտներիդ հարաբերությունների մասին կպատմե՞ս:

- Ես նաև 6-րդ դասարանի դասղեկն եմ: Իմ աշակերտների հետ ամենասկզբից էլ ընկերական հարաբերություններ եմ ունեցոլ, մանավանդ կարևորել եմ անհատական մոտեցումը: Ի դեպ նշեմ, որ նրանք դպրոցի ամենաչարաճճի ու անկարգ աշակերտներից են: Շատ շուտով մտերմացանք: Հիմա ազատ ժամերին նրանք միշտ ինձ մոտ են, զրուցում ենք տարբեր թեմաներով ու փորձում եմ որպես ավագ եղբայր նրանց խորհուրդներ տալ:

- Կարևո՞ր է արդյոք, թե որտեղ է ապրում հայ երիտասարդը: Ինչո՞ւ:

- Իհարկե: Հայ երիտասարդը պիտի ապրի այնտեղ, որտեղ հայ կա: Հայ երիտասարդը պիտի ունենայ առավելաբար հայ ընկերներ ու ավելի շատ շփվի հայերի հետ, որովհետև այլ դեպքում այնքան շատ են նյութական աշխարհի գայթակղությունները, որ կարելի շատ շուտ ուրանալ ամեն ինչ՝ և’ հավատ և’ ազգային պատկանելություն:

- Ի՞նչ է պետք հայ երիտասրդին այսօր:

- Հայ երիտասարդին այսօր պետք է հավատ՝ իր ուժերի նկատմամբ և մեծ նպատակներ, ինչպես նաև այդ նպատակներին հասնելու մեծ աշխատասիրություն, որովհետև կամենալը կարենալ է:

Շնորհավոր Ամանոր և Սուրբ Ծնուն

Ամանորն այն միակ տոնն է, որն ակամայից բոլորին լավատեսությամբ է վարակում և, անկախ տարիքից, մարդիկ հրաշքի են սպասում, երազանքներ պահում: «Հույսի կամուրջ» ՀԿ մեդիաակումբի անդամներըս երազանքներ ունեն, որոնց մասին միայն Ձմեռ պապը չէ, որ կիմանա: Գիտեք, երազանքներն ու ցանկությունները որոշակի պատկերացում են տալիս մարդկանց մասին: Դե ինչ, «Արևածաղիկի» հավատարի’մ ընթերցող, պատանի լրագրողներին ճանաչելու լավ հնարավորություն ունես:

ՄՈՒՇԵՂ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ. - Երազում եմ այս տարի այնպիսի բան անել, որը մեծ ճանաչում կունենա: Դեռ չգիտեմ, թե դա ի՞նչ կլինի:

ԼԻԱ ՍԱՅԱԴՅԱՆ. - Մանկությունս հետ բերել եմ երազում, երբ 6-8 տարեկան էի, գոնե մեկ ակնթարթ…

ՎԵՐՈՆԻԿԱ ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ. - Պրոֆեսիոնալ լուսանկարչական ապարատ եմ ուզում, որ լավ լուսանկարներ նկարեմ: Ջասթին Բիբերին տեսնելն ինձ համար նույնպես երազանք է:

ՄՈՒՇԵՂ ԳԱԼՍՏՅԱՆ. - Թող այս ձմռանն ամեն օր ձյուն գա: Իսկ Ձմեռ պապից նոր օբյեկտիվ եմ ուզում ապարատիս համար:

ԱՆԻ ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ. - Հրա¯շք եմ ուզում:

ԱԳՆԵՍ ԳԱՍՊԱՐԲԵԿ. - Կիթառ եմ ուզում ու մեկ էլ, որ քննություններս լավ հանձնեմ:

ԱՐՄԱՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ. - Խաղաղություն միշտ լինի, այլևս աղետներ չլինեն, մարդիկ, հատկապես մանուկները, երջանիկ լինեն: Եվ ուզում եմ, որ մանկատներ ու ծերանոցներ չլինեն:

ՇՈՒՇԱՆ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ. - Ձմեռ պապից շա¯տ կոնֆետ եմ խնդրել: Եվ ուզում եմ այս տարի ԲՈՒՀ ընդունվել:

ԱՐԹՈՒՐ ՀՈՎՀԱՆՆԵՍՅԱՆ. - Պրոֆեսիոնալ լուսանկարչական ապարատ եմ ուզում:

ԼԻԱՆԱ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ. - Դեռ մանկուց հեծանիվ եմ երազում…

ԼԻԱՆԱ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ. - Ուզում եմ բոլոր քննություններս լավ հանձնել ու լավ սովորել:

ԱՍՏՂԻԿ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ. - Մի տուփ լուցկի եմ ուզում:

ԱՄԱԼՅԱ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ. - Ուզում եմ շա¯տ ընկերներ ունենալ, ովքեր ինձ հետ անկեղծ կլինեն: Առանց նրանց չեմ կարող, ընկերներս են կյանքիս վառ գույները:

ՍԻԼՎԻ ՀԱԿՈԲՅԱՆ. - Տոնածառի տակ մի տուփ եմ ուզում դրված լինի, որն ամեն անգամ բացելիս պահածս ցանկությունը կատարվի:

ՎԻԿՏՈՐՅԱ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ. - Մի սենյակ եմ ուզում, որտեղ կլինի ամեն ինչ նկարելու և քանդակելու համար:

ԱՆԻ ԱՎԱԳՅԱՆ. - Ուզում եմ Հայաստանի համար հաջող տարի լինի բոլոր բնագավառներում, և մարդիկ ժպտալու շա¯տ առիթներ ունենան:

ԼՈՒՍԻՆԵ ՇԱՐԱԲԽԱՆՅԱՆ. - Աշխարհում խաղաղություն թող լինի, ու բոլոր երեխաները միշտ ժպտան:

ՌՈԶԱ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ. - Այս տարի բուհ ընդունվելն իմ ամենամեծ ցանկությունն է:

ԱՆԻ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ. - Հավատը, որ երազանքն իրականանալու է, մարդուն առաջ գնալու ուժ է տալիս: Բոլորի երազանքների հետ միասին ուզում եմ, որ իմն էլ կատարվի. երազում եմ լինել Անիում և Իսպանիայում: Շնորհավոր Ամանոր և Սուրբ ծնունդ

Ես բացահայտեցի, որ Ամանորին հրաշքներն էլ են պատահում, բայց նրանց հետ, ովքեր հավատում են այդ հրաշքների գոյությանը:

Անկեղծորեն հավատում եմ Ամանորի հետ կապված բոլոր հրաշքներին: Եվ ոչ թե այդ հրաշքի իրական դառնալը շատ է պետք, այլ սպասումն ինքն արդեն զարդարում է իմ տոնը:

Յուրաքանչյուր մարդու համար գոյություն ունի Ամանորի իր հրաշքը: Ինձ համար Ամանորի հրաշք են՝ տնոածառը, նվերենրը, Ձմեռ պապը:

Հավատում եմ, որ Ձմեռ պապիկը ունակ է գեղեցկացնելու ամբողջ աշխարհը:

Մոտ է այն հրաշք պահը, երբ բոլորի հայացքները կուղղվեն դեպի նա և հրաշքներ կհայցեն նրա ջերմ ձեռքներից:

Ըստ սովորության` գրում եմ քեզ իմ ցանկությունների շարքից գոնե մեկի՝ կրկին մանուկ դառանլու թաքուն ակնկալիքով:

Մանկության հեռավոր օրերի ոսկե գիրք, ահա թերթում եմ քեզ ու անուրջ ես թվում, գաղափարական մի պատրանք, որ անհրաժեշտ ես ամեն մեկին գեթ մի պահ գիտակցելու համար, որ եղել է ժամանակ, որտեղ չկար կեղծ ու պղծված ոչինչ, այլ ամեն ինչ մաքուր էր, անաղարտ ու ջինջ:

Տարիները վազում են, գլորվում, ասես փախչում են ինչ-որ մեկից:

Հեքիաթ ես, երազ, ու թվում է ինձ, թե պատրանք դարձար մի գիշերում: Քնեցի մանուկ ու արթանացա մեծ:

Այժմ աչքիս առաջ, մի հին կինոժապավենի նման ձգվում են դեպքեր ու դեմքեր:

Անհայտության խավարից ականջիս են հասնում սիրելու ու հարազատ մարդկային զրույցներ, մի վաղեմի երգի անուշ հատվածից:

Սրբելով արձունքներս, փորձում եմ փրկել մնացածն ու հնարավորը, իմ մանկության կյանք խորասուզվող ոսկե մակույկից, որ Աստված գիտե, ինչ փոթորիկների դեռ կհանդիպի:

Անէանալով ժամանակի մեջ ու մոռանալով նրա մասին` հանկարծ նկատում եմ, որ շուտով կհալվի վերջին աստղիկը և մանկությունը կման որպես կյանքիս պայծառ այգաբաց:

Աննա Գյոզալյան

Շուտով Ձմեռ պապը կայցելի երեխաներին և շատ նվերներ կբերի նրանց. խաղալիք ավտոմեքենաներ, տիկնիկներ, տարբեր տեսակի նվերներ և այլն:

«Բարև նոր տարի». կասեն թե՛ մեծերը, թե՛ փոքրերը Նոր տարվա գիշերը և երբ ժամացույցի սլաքը կհասնի 12-ին, բոլորը կխփեն շամպայնի բաժակները և կշնորհավորեն միմյանց Նոր տարվա կապակցությամբ:

Իմ կարծիքով և՛ երեխաները, և՛ մեծերը ուրախանում են Նոր տարվան, սակայն մեծերը միաժամանակ տխրում են, որովհետև գիտակցում են, որ կրկին մեկ տարով մեծանում են:

Գալդ բարի, Նոր տարի:

Շատ եմ խնդրում շուտ արի,

Տեսակ-տեսակ նվերներ

Մանուկներին դու շուտ բեր:

Ռոզա Ղազարյան

Վաղ մանկության տարիներից ինձ է ուղեկցում Ձեր կերպարը՝ երկար ճերմակ մորուքով, շատ բարի աչքերով:

Ամեն տար՝ Ամանորին, մենք  նամակներ ենք գրում Ձեզ ու նվերներ խնդրում: Սիրելի Ձմեռ պապ՝ ես արդեն մեծ եմ նվերներ խնդրելու համար: Չնայած, որ տարիքում էլ լինեմ, ինձ հետ կլինի Ձեր բարի և լուսավոր կերպարը:

Ուզում եմ Ամանորի հրաշքը լինի բոլորի սրտերում: Եթե աշխարհում շատ լինի բարությունը՝ անարդարություններ քիչ կլինեն»:

Էլեն Մելիքյան

Պատրաստում էինք սեղանը, դասավորում Ամանորի բարիքները: Մոտենում էր գիշերվա 12-ը: Մենք հավաքվել էինք սեղանի շուրջ ու սպասում էինք ավանդական զանգերին: Ահա վերջապես հնչեցին զանգերը, ու մենք մեկս մյուսին սկսեցինք հղել շնորհավորական խոսքեր: Դեռ չէինք հասցրել ավարտել մաղթանքի խոսքերը, երբ հնչեց ևս մի զանգ: Մենք ապշած նայեցինք միմյանց և հետո հասկացանք, որ դա մեր դռան զանգն է: Ես վազելով մոտեցա դռանը և բացեցի այն: Ա՜յ քեզ հրաշք: Մեզ հյուր էր եկել Ձմեռ պապը: Ես շատ էի ուրախացել:

Նա ուսից վար բերեց նվերով լի պարկը, շնորհավորեց ինձ և հանձնեց իմ նվերը: Ես այնքան էի տարվել այդ տեսարանով, որ ակամա քաշեցի Ձմեռ պապիկի մորուքից, ի զարմանս ինձ Ձմեռ պապի մորուքը պոկվեց: Ու ես այդ մորուքի տակ տեսա շատ ծանոթ մի դեմք: Այդ պահին Ձմեռ պապը հանեց նաև իր գլխարկը, և մենք բոլորս քարացանք զարմանքից: Այդ Ձմեռ պապը իմ հարազատ քեռին էր: Մենք բոլորս լիաթոք ծիծաղեցինք: Ահա այսպիսի զավեշտներ էլ են պատահում Ամանորի տոներին:

Սրբուհի Հախվերդյան

- Անի, ինչպե՞ս է Դավիթը, ինչպե՞ս եք զգում ձեզ:

- Փառք Աստծո, շատ լավ ենք: Դժվար է երկուսիս համար էլ. ես շատ եմ հոգնում, քիչ եմ քնում, բայց մյուս կողմից երջանիկ շրջան է:

- Քառասունք պահու՞մ եք:

- Որպես այդպիսին ավանդական քառասունք ոչ: Պարզապես դա նրա հետծննդյան ձևավորման առաջին փուլն է և Դավիթը դեռ սովորում է իր նոր վիճակին, հարմարվում իր համար նոր, մեծ ու լուսավոր այս աշխարհին: Քառասունքը նրա առողջության ու հանգստության համար է: Ես չեմ հավատում չար աչքի և նման այլ բաների: Ամենակարևորը` Աստծո հանդեպ հավատն է:

- Ե՞րբ եք պատրաստվում կնքել Դավիթին:

- Ես և ամուսինս այն քրիստոնյաներից ենք, ովքեր կարծում են, որ մարդը պետք է հասուն տարիքում կնքվի, որպեսզի գիտակցի դրա կարևորությունն ու իմաստը: Ինքս վերջին 1-2 տարում եմ կնքվել Արմանի խնդրանքով: Նախքան որդուս ծնվելը որոշել էի հիվանդանոցից միանգամից նրան Էջմիածնի Ս.Հռիփսիմե եկեղեցին տանել: Ես միշտ այդ եկեղեցին եմ գնում, այնտեղ էլ կնքվել եմ: Ասեմ, որ շատ եմ հավատում Ս.Հռիփսիմեին, բազմաթիվ աղոթքներ եմ ուղղել նրան, ու միշտ զգացել եմ նրա ազդեցությունն իմ կյանքում: Բայց Արմանը խնդրեց սպասել որոշ ժամանակ ու քանի որ տղայիս քառասունքը հին Նոր տարուն է լրանում, Սուրբ ծնունդը հրաշալի առիթ կլինի, որպեսզի Դավիթը առաջին անգամ եկեղեցի գնա ու ստանա բարձյալի օրհնանքը:

- Ի՞նչ զգացիք, երբ առաջին անգամ գիկեցիք նրան ու հասկացաք որ արդեն մայրիկ ու հայրիկ եք:

Անի – Բոլոր դժվարություններն անետանում են այն վայրկյանից, երբ այդ փոքրիկ, անմեղ արարածին գիրկդ ես առնում: Անչափ երջանիկ պահ էր, ու կարծես երկնքում լինեի: Հարազատերս, Արմանը, ընկերներս հիվանդանոցում էին երբ ծնվեց Դավիթը: Շատ հպարտ էի, որ կարողացա առողջ բալիկ լույս աշխարհ բերել: Դավիթն ամբողջությամբ փոխել է կյանքս, ու ամեն օր մի նոր բան եմ զգում, որը նման չէ նախորդին: Այդ զգացմունքները բառերով անկարելի է բացատրել:

Արման – Նրա ծնվելուց առաջ էլ, երբ մտածում էի, որ հայր եմ դառնալու, շատ երջանիկ էի ինձ զգում: Երբ որդիս ծնվեց հպարտ էի ու անչափ երջանիկ: Հասկացա, որ արդեն ապրելու և պատասխանատու եմ լինելու երեքիս համար:

- Անկասկած պարտականությունները և հոգսերը ավելացել են. կարողանու՞մ եք զբաղվել երեխայի խնամքով:

Անի -Հիմա դժվար շրջան է ու երեխաս անընդհատ խնամք է պահանջում, ամբողջ օրս նրան եմ տրմադրում: Դավիթն իմ առաջին երեխան է ու անփորձ մայրիկ եմ, այդ խատճառով էլ մինչև քառասունքի լրանալը մայրիկիս տանն եմ ապրում: Մայրս և ավագ քույրս օգնում են ինձ ու շատ բան կա որ դեռ չգիտեմ` սովորում եմ մայրիրկիցս: Դավիթն այնքան փոքր է ու նուրբ, որ երբեմն նույնիսկ վախենում եմ դիպչել կամ համբուրել: Մեր տանը հիմա ոչ ոք չի քում ու բոլորը նրանով են զբաղված: Շատ ուրախ եմ ու շնորհակալ, որ կողքիս են ու ինձ հետ կիսում են այս հաճելի հոգսերը:

Արման – Ճիշտն ասած, նրան գրկելիս վախենում եմ, քանի որ դեռ շատ փոքրիկ է ու շատ շարժուն: Երբ մի քիչ մեծանա, մեր շփումն էլ կշատանա: Առհասարակ շատ եմ կարևորում հոր դերը երեխաների դաստիարակության գործում, քանի որ կնոջ և տղամարդու ախշարհայացքի տարբերությունը մեծ է ու երեխան պետք է երկուսին էլ ծանոթ լինի:

- Արման, հայրերը թեև զուսպ են իրենց զգացմունքներում, բայց մայրերից ոչ պակաս երջանկանում ու հպարտանում են ծնող դառնալու փաստով: Ի՞նչ փոխեց Դավիթը ձեր կյանքում:

- Անկեղծ ասած, անակնկալների ու հրաշքների չէի հավատում, բայց կյանքը ցույց տվեց, որ եթե շատ ես հավատում` անհնար ոչինչ չկա ու այդ հավատն ավելի է ամրապնդվում, երբ կողքիդ կյանքիդ կեսն է, ով սիրում է քեզ: Վթարից հետո շատերը թերհավատոորեն էին մոտենում ամեն ինչին ու որևէ լավ բանի հույս չունեին, բայց ես հավատում էի, և համոզվեցի, որ հրաշքներ իսկապես լիում են: Դավիթն էլ իր ծննդով ևս մեկ անգամ ապացուցեց, որ հավատի ուժը շատ բան կարող է փոխել:

- Հեքիաթներ կարդու՞մ եք Դավթի համար, թե՞ դեռ վաղ է:

Անի – Ոչ դեռ չենք կարդում, երբ մի քիչ կմեծանա ու ավելի շատ արթուն կմնա անպայման կկարդանք: Սակայն հիմա օրվա ընթացքում նրա համար դասական երաժշտություն եմ միացնում և կարծում են` դա հետագայում իր դրական աղեցությունը կունենա նրա մտավոր զարգացման հարցում: Դավիթի առաջին գիրքը եկեղեցուց եմ գնել, երբ նա դեռ չէր ծնվել: Այն գրավեց թե’ արտաքնով, թե վերնագրով` «Ում են այցելում հրեշտակները»: Այն որևէ կրոնական ուղղություն չունի և շատ գեղեցիկ հեքիաթների հավաքածու է:

- Արդեն ծրագրեր ունե՞ք ձեր որդու ապագայի հետ կապված:

- Ես և Անին շատ ակտիվ ենք եղել դեռ դպրոցական տարիներց ու կարծում եմ` որդիս էլ այդպիսին կլինի: Խորհուրդներ, իհարկե, կտամ, բայց կթողնեմ ինքն ընտիր իր մասնագիտությունը: Ինչ ոլորտ էլ որ ընտիր հետագայում, շատ եմ ուզում` լավ մարդ, լավ հայ ու նախանձելի զավակ լինի:

- Սիրու՞մ եք Ամանորը, ինչպե՞ս եք պատրաստվում:

Անի – Շա~տ եմ սիրում Ամանորն ու Սուրբ Ծնունդը, դրանց հետ կապված յուրաքանչյուր ավանդույթ: Հավատում եմ հրաշքներին, հատկապես Ամանորին: Երբ պետք է դիմավորեինք 2011-ը, գնումներ կատարելիս մի ձնեմարդ գնեցի ու երբ տուն բերեցի, միայն այդ ժամանակ նկատեցի, որ մեկ մարմին և երեք գլուխ ունի այդ հետաքրքիր խաղալիքը: Կարծում եմ` դա պատահական չէր, քանի որ երազանք էի պահել, որ 2012-ը երեքով դիմավորենք ու այդպես էլ եղավ: Մեր Ամանորի նվերը  տարեվերջին ծնվեց: Հետաքրքիր զգացողություն է, երբ երազանքդ իրականանում է: Վստահ եմ, որ հավատն է հրաշքներ ծնում:

- Հավատու՞մ եք Ձմեռ Պապի գոյությանը: Ամանորին ի՞նչ եք նվիրելու Դավթին:

Անի – Հրաշքներին եմ հավատում և դա ինձ հաճելի է ու շատ է դուր գալիս: Կարծում եմ` տխուր է այն մարդկանց կյանքը, որ չեն հավատում: Ձմեռ Պապին էլ պետք է հավատալ առանց տեսնելու, դրանում է նրա առանձնահատկությունը:Դավիթը շատ նվերներ է ստանում ու Ամանորին էլ կստանա, բայց նա դեռ փոքր է Ձմեռ Պապին ընկալելու համար: Սա որդուս առաջին, բայց չգիտակցված Ամանորն է, իսկ հաջորդ տարիներին շատ անակնկալներ կպատրաստենք նրա համար ու նվերներն էլ արդեն ըստ նրա նախասիրությունների կընտրենք:

- Ի՞նչ է հարկավոր ընտանիքին երջանկությամբ ու սիրով ապրելու համար:

Արման- Առաջնայինը փոխադարձ սերն է, որ երջանկության զգացում է ծնում: Ձևական ու արհեստական ոչինչ չպետք է լինի ընտանիքում: Շատ կարևոր է կողակցիդ հանդեպ հարգնքը, հավատն ու վստահությունը:

Անի Պետրոսյան